DESKTOP
TABLET
SMALL TABLET
SMARTPHONE

Een aalmoes voor de monniken in Luang Prabang, Laos

De wekker loopt af. Het is nog vroeg. Veel te vroeg. Mijn oogjes pikken. Ik moet om 4.45 beneden zijn.

De gids en de chauffeur staan me al op te wachten. Het regent zachtjes. Om 5 uur komen we aan in de hoofdstraat van Luang Prabang. Ik zie de monniken al. Hier en daar lopen ze achter elkaar, in groepjes van 10 tot 20. Elk groepje draagt kleding in dezelfde kleur. Sommige groepjes hebben zelfs dezelfde paraplu.

De gids licht toe dat elk groepje monniken van een andere tempel afkomstig is. Elke ochtend, staan ze hier opnieuw, voor hun aalmoes. Ze dragen allemaal een ”tonnetje” met een deksel. De leider loopt voorop, de anderen volgen. Eén voor één openen ze hun tonnetje. De lokale bevolking legt er een bolletje rijst in. Soms krijgt de leider wat extra; groenten of fruit. De gids stelt me gerust dat alles gedeeld wordt onder de monniken. Ook ik mocht rijst uitdelen. Aangezien ik gul was, had ik na enkele rijen monniken niets meer in mijn mandje. Gelukkig spreidt de lokale bevolking het aalmoes beter.

Het zijn alleen mannen, meestal zijn ze tussen 20 en 40 jaar, anderen lijken jonger, sommige jongens schat ik amper 10 of 11 jaar oud. Ik voel medelijden als ik naar hen kijk. Maar de gids zegt dat het goed is. In Laos zijn middelbare scholen duur waardoor veel kinderen geen opleiding kunnen krijgen. De jongens van het platteland worden naar tempels gestuurd en genieten daar een beperkte opleiding, ze leren over boeddhisme, geschiedenis maar ook Engels.

Als je deze ervaring zelf wil beleven of meer wil weten over deze reis, vind je meer informatie op Laos en Cambodja.

Caroline.